Σύμφωνα με την πρώτη επίσημη απογραφή πληθυσμού που έγινε μετά την ανεξαρτησία, ο πληθυσμός της Κύπρου παρουσίαζε το 1960 την ακόλουθη σύνθεση: Έλληνες 77%, Τούρκοι 18,3%, Αρμένιοι 0,6%, Ρωμαιοκαθολικοί/Λατίνοι 0,8%, Μαρωνίτες 0,5%, άλλοι (Βρετανοί, Τσιγγάνοι, Εβραίοι) 2,8%.
Οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες σύμφωνα με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (άρθρο 2.3) αναγνωρίζονται ως θρησκευτικές ομάδες, δηλαδή ομάδες προσώπων που συνήθως κατοικούν στην Κύπρο, πρεσβεύουν την ίδια θρησκεία και των οποίων ο αριθμός κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του συντάγματος υπερέβαινε τους χίλιους, από τους οποίους οι πεντακόσιοι τουλάχιστον έγιναν υπήκοοι της Δημοκρατίας την ημερομηνία αυτή.
Οι τρεις αυτές ομάδες επέλεξαν, με εκλογές που διεξήχθησαν το 1960, να ανήκουν στην ελληνική κοινότητα.
Μέχρι και το Μάρτιο του 1965, οι θρησκευτικές ομάδες των Αρμενίων, των Λατίνων και των Μαρωνιτών, εκπροσωπούνταν στην Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση με έναν αντιπρόσωπο η καθεμιά. Τόσο η Ελληνική όσο και η Τουρκική Κοινοτική Συνέλευση αποτελούσαν ένα είδος Κάτω Βουλής, είχαν δηλαδή νομοθετική εξουσία επί όλων των εκπαιδευτικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών θεμάτων των δύο κοινοτήτων.
Στις 25 Μαρτίου 1965 η Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση αποφάσισε ομόφωνα τη μεταβίβαση όλων των αρμοδιοτήτων της στη Βουλή και την εκτελεστική εξουσία. Την 31η Μαρτίου 1965 η Βουλή επικύρωσε την απόφαση της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης με το νόμο «Ο περί Μεταβιβάσεως της Ασκήσεως των Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως και περί Υπουργείου Παιδείας Νόμος του 1965». 
Το 1970 ρυθμίστηκε το θέμα του τρόπου εκπροσώπησης των θρησκευτικών ομάδων με το νόμο «Ο περί Θρησκευτικών Ομάδων (Εκπροσώπησις) Νόμος του 1970». Σύμφωνα με τον εν λόγω νόμο, κάθε θρησκευτική ομάδα εκπροσωπείται στη Βουλή με έναν αντιπρόσωπο, που εκλέγεται από τους εκλογείς της οικείας ομάδας. Έκτοτε, οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες εκλέγουν κάθε πενταετία τους αντιπροσώπους τους στη Βουλή, οι οποίοι μετέχουν στην κοινοβουλευτική επιτροπή Παιδείας, παρευρίσκονται στις συνεδριάσεις της Oλομέλειας και εκφράζουν τις απόψεις τους για θέματα που αφορούν την ομάδα τους, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου.
Την ημέρα διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες πολίτες της Δημοκρατίας ψηφίζουν δυο φορές, μια για την εκλογή του αντιπροσώπου της θρησκευτικής τους ομάδας και μια για την εκλογή των πενήντα έξι βουλευτών. Για την εκλογή των αντιπροσώπων των θρησκευτικών ομάδων λειτουργούν χωριστά εκλογικά κέντρα.