Η πρώτη "καταιγίδα της ερήμου"

Δώδεκα χρόνια συμπληρώθηκαν από την έναρξη του πρώτου πόλεμου στον Κόλπο. Πέρασε αρκετός καιρός από την "Πρώτη Καταιγίδα της Ερήμου", αλλά τόσο το Ιράκ όσο και ολόκληρη η Μέση Ανατολή και ο ολόκληρος ο πλανήτης εξακολουθούν να υποφέρουν από τις συνέπειες εκείνου του πολέμου.

Αφορμή και αιτίες
Με αφορμή τα νησιά Ουάρμπα και Μπουμπιγιάν που βρίσκονταν απέναντι ακριβώς από την έξοδο του Ιράκ στον Περσικό κόλπο, και άνηκαν στο Κουβέιτ, ο Χουσεΐν έθεσε εδαφικό ζήτημα και αξίωσε την άμεση λύση του. Οι συνομιλίες με το Κουβέιτ δεν είχαν αποτέλεσμα και το Ιράκ εισέβαλε στη χώρα στις 2 Αυγούστου του 1990. Οι δυνάμεις του Κουβέιτ ηττήθηκαν γρήγορα και ο εμίρης του Κουβέιτ κατέφυγε στη Σαουδική Αραβία.

Στις 17 Ιανουαρίου του 1991, κατόπιν απροθυμίας του Ιράκ να αποδεχτεί το τελεσίγραφο των συμμάχων με το οποίο το καλούσαν να αποχωρήσει αμέσως και εν γένει να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, ξεκίνησαν οι πολεμικές επιχειρήσεις, αρχικά από αέρος και από τις 24 Φεβρουαρίου στο έδαφος (επιχείρηση "Καταιγίδα της Ερήμου").

Το Ιράκ, εξασθενημένο από τον πολυετή πόλεμο με το Ιράν, δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει απέναντι σε έναν τόσο ισχυρό εχθρό και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το Κουβέιτ, αφού πρώτα έβαλε φωτιά στις πετρελαιοπηγές του Κουβέιτ, προκαλώντας τεράστιες οικολογικές καταστροφές. Ο δεύτερος Πόλεμος του Κόλπου τελείωσε το Μάιο του 1991.

Επιχείρηση άνευ προηγούμενου
Η "Καταιγίδα της Ερήμου" ήταν μια στρατιωτική επιχείρηση άνευ προηγουμένου από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά: οι Σύμμαχοι κινητοποίησαν 580.000 άνδρες, 750 αεροπλάνα, 60 πολεμικά πλοία και 1.200 άρματα μάχης. Απέναντί τους 350.000 Ιρακινοί στρατιώτες.
Αντιμέτωπος με την αεροπορική υπεροχή των Συμμάχων, ο στρατός του Σαντάμ Χουσέιν απάντησε με πολλαπλασιασμό των επιθέσεων με πυραύλους "Σκουντ" εναντίον του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, όπου είχαν αναπτυχθεί συμμαχικές δυνάμεις, και με φωτιά στις πετρελαιοπηγές του Κουβέιτ. Υπό τις πιέσεις των ΗΠΑ, το Ισραήλ δεν προέβη σε αντίποινα.

Οι απώλειες
Όταν ο τότε Αμερικανός πρόεδρος, Τζορτζ Μπους, ανακοίνωσε την απελευθέρωση του Κουβέιτ, το Ιράκ είχε χάσει περίπου 4.000 άρματα μάχης, 240 αεροσκάφη, 1.856 οχήματα μεταφοράς στρατευμάτων και 50.000 έως 100.000 στρατιώτες, σύμφωνα με διάφορους υπολογισμούς ειδικών στη Δύση.
Παρά τις απώλειες αυτές, η Βαγδάτη εξακολούθησε να "σηκώνει κεφάλι" στις ΗΠΑ: ο Σαντάμ Χουσέιν, που η Ουάσιγκτον είχε υποσχεθεί να ανατρέψει, είναι, δέκα χρόνια μετά, ακόμη στην εξουσία.

"Μητέρα όλων των Μαχών"
Η Βαγδάτη ισχυρίζεται ακόμη ότι κέρδισε τον πόλεμο που ονόμασε "Μητέρα όλων των Μαχών". Στην ουσία, ο πραγματικά ηττημένος είναι ο ιρακινός λαός, που υφίσταται τις κυρώσεις του ΟΗΕ. Τα πράγματα βέβαια δείχνουν να αλλάζουν σιγά-σιγά, αρχής γενομένης από την επανέναρξη των ιρακινών εξαγωγών πετρελαίου στο πλαίσιο του προγράμματος "Πετρέλαιο για Τρόφιμα" που ξεκίνησε το 1996. Ωστόσο, το φάσμα της πείνας πλανιέται πάνω από το Ιράκ.