|
|
|
1985 |
Η συνάντηση κορυφής μεταξύ του Προέδρου Κυπριανού και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη μεταξύ 17 και 20 Ιανουαρίου 1985. Ο στόχος της συνάντησης ήταν, σύμφωνα με το ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών, "να προχωρήσουν από το πλαίσιο που επεξεργάστηκαν κατά τη διάρκεια των εκ του σύνεγγυς συνομιλιών σε κατάληξη συμφωνίας".
Ο Πρόεδρος Κυπριανού προσπαθώντας να αποτρέψει ένα νέο αδιέξοδο, πρότεινε μια νέα συνάντηση κορυφής το συντομότερο δυνατό για να ασχοληθεί με τέσσερα βασικά θέματα, δηλαδή την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων, το εδαφικό, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τις εγγυήσεις. Ταυτόχρονα εισηγήθηκε την άμεση σύσταση μιας ομάδας εργασίας για να αρχίσει μελέτη πάνω στη συνταγματική πτυχή και να υποβάλει τα πορίσματα της στη συνάντηση κορυφής.
Υπό το φως των γεγονότων, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κάλεσε τις δύο πλευρές σε μια νέα συνάντηση κορυφής περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 1985. Η πρόταση έγινε δεκτή αμέσως από την ελληνοκυπριακή πλευρά ενώ η τουρκική διατήρησε την αδιαλλαξία της και επέμενε στην υπογραφή ενός ατελούς εγγράφου.
Ο Ραούφ Ντενκτάς προχώρησε στη συνέχεια σε νέα προκλητικά τετελεσμένα γεγονότα, δηλαδή τη διενέργεια "δημοψηφίσματος" για το νέο "σύνταγμα" του ψευδοκράτους και σε "γενικές εκλογές".
Η κυπριακή κυβέρνηση προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία στα Ηνωμένα Έθνη ενώ παρά την έντονη διεθνή καταδίκη του "δημοψηφίσματος", το καθεστώς Ντενκτάς προχώρησε με δυο νέες αποσχιστικές ενέργειες, δηλαδή τη διεξαγωγή των λεγόμενων "προεδρικών εκλογών" στις 9 Ιουνίου και "γενικών εκλογών" στις 23 Ιουνίου.
Η κυπριακή κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε και πάλι στα Ηνωμένα Έθνη, υποδεικνύοντας ότι τέτοιου είδους "εκλογές" στην κατεχόμενη περιοχή ήταν παράνομες και ότι τα "αποτελέσματα" τους βασίζονταν στην τακτική του εκφοβισμού που επέβαλλαν οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και σε νοθεία από το γεγονός ότι περίπου το ένα τρίτο των ψηφοφόρων αποτελείτο από εποίκους, οι οποίοι είχαν ρητές οδηγίες να ψηφίσουν υπέρ της πολιτικής της Άγκυρας και του Ντενκτάς.
Οι πιο πάνω ενέργειες επιβάρυναν το ήδη τεταμένο κλίμα και πρόσθεσαν και άλλες επιπλοκές στο ήδη δύσκολο έργο του Γενικού Γραμματέα και στις προσπάθειες του για εξεύρεση συνολικής λύσης στο κυπριακό πρόβλημα. |
|
